Incontinentie: een veelvoorkomend probleem waar niemand over praat
Het ongewild verliezen van urine, met de noodzaak tot het gebruik van incontinentiemateriaal. Er heerst een groot taboe op, maar het is de realiteit van veel vrouwen (en mannen). Zij ervaren dagelijks de gevolgen van incontinentie. Wij gaan erover in gesprek met Uroloog Yves Depoorter.
De mensen die last hebben van incontinentie vinden het heel erg vervelend. Ze vinden zichzelf vies en ruiken zichzelf. Dit zorgt ervoor dat zij inboeten aan sociaal comfort en geen leuke dingen meer doen omwille van het urineverlies: “Ik zie veel jonge moeders die urineverlies hebben, die gaan niet met hun kinderen op de trampoline staan omdat ze zich doodschamen. En dat heeft een enorme sociale impact.”, zegt Uroloog, Yves Depoorter
De oorzaak van incontinentie
Vrouwen worden meestal incontinent door het krijgen van kinderen. Door het baren van kinderen wordt de bekkenbodem opgerokken. Om te zorgen dat de spieren bij de bekkenbodem terug sterk worden is er zwangerschapsgymnastiek: “De meeste vrouwen doen dan na de bevalling netjes hun oefeningen. Maar na een halfjaartje denken ze; oké het is weer allemaal goed. Het is de bedoeling dat je die bekkenbodem blijft trainen om die spieren sterk te houden.”
Een groot taboe
Er heerst een groot taboe op incontinent zijn, dat ervaart ook dokter Depoorter tijdens zijn werk: “Er komen hier soms dames die al 30 jaar last hebben van incontinentie. Waar gaandeweg de leeftijd vordert, ervaren ze het probleem. Als arts denk ik dan; waarom bleef je er mee rondlopen? Terwijl je er met oefeningen of een kleine ingreep vanaf kunt komen.”
“Het is een probleem wat veel impact heeft op iemands leven, maar wat relatief makkelijk opgelost kan worden.”
Wat zijn de oplossingen als je incontinent bent?
Wanneer je als patiënt een afspraak hebt op de poli moet je allereerst een dagboek bijhouden. Dit is om te zien hoeveel urineverlies er op een etmaal is. Nadat de patiënt is onderzocht worden de behandelmogelijkheden besproken: “Meestal wordt er gestart met bekkenbodemoefeningen om de spier sterker te maken.”
Ongeveer 30% van de vrouwen zijn met de bekkenbodemoefeningen geholpen. De overige patiënten komen tot een operatie. Daarnaast komt het ook voor dat patiënten op oudere leeftijd de incontinentie aanvaarden. Wanneer je als patiënt besluit om de incontinentie te aanvaarden, wordt het materiaal voorzien via de incontinentieverpleegkundigen. Voor andere patiënten is er een operatie mogelijk:“De ingreep is poliklinisch en gebeurt onder lokale verdoving, door een ruggenprikje. Tijdens de ingreep brengen we ondersteuning in de bekkenbodem aan, waardoor het urineverlies is opgelost. Waar er vroeger een klinische opname nodig was, is er nu een opname van 3 uur. Op het moment dat de ruggenprik is uitgewerkt en de patiënt kan plassen, kunnen ze naar huis.”
“Veel patiënten zeggen achteraf; dokter ik heb mijn leven terug en ik ben niet meer bang. Dat is mij het meeste waard.”
Een grote bijdrage aan duurzaamheid
Naast dat incontinentie-operaties patiënten een stuk kwaliteit van leven teruggeven, draagt het ook bij aan duurzaamheid: “De meeste patiënten die urine verliezen gebruiken 5 incontinentieverbanden per dag. Dat zijn heel veel verbanden per jaar. Deze zijn goed voor maar liefst 8% van het restafval.”
Een boodschap van dokter Depoorter
De belangrijkste tip: ben je zwanger geweest? Blijf je bekkenbodemoefeningen doen: “Bouw het op in je dagelijks leven. Sta je voor een stoplicht te wachten? Doe even je oefeningen. Op internet zijn er heel veel tips en tricks te vinden.”
Het belangrijkste advies van dokter Depoorter? “Praat erover met vrienden, kennissen of lotgenoten. Het komt vaker voor dan je denkt. Mijn doel is dat mensen zich opnieuw sociaal veilig voelen en de deur uit durven. Blijf alsjeblieft niet thuiszitten met je probleem.”
