De werkdag van verzorgende Alex

18 oktober 2019
Algemeen
Wonen & Zorg

Mijn naam is Alex Beaurain, getrouwd met Sylvia. Ik ben 50 jaar jong en enthousiast medewerker in de ouderenzorg. In 1987 ben ik begonnen met de opleiding tot ziekenverzorger, maar hiervoor was ik eigenlijk al bij de basis begonnen. Als vrijwilliger maakte ik kennis met de eerste stappen in deze uitdagende wereld.

Mijn interesse voor deze ouderenzorg werd gevoed door een optreden met onze schoolmusical in verpleeghuis Ter Schorre. Ik was een jaar of 11, het is dus alweer even geleden. Ik volgde speciaal onderwijs op “De Scheldeschool” in Terneuzen. Toen de verzorgenden de bewoners binnenreden om naar ons optreden te komen kijken, kreeg ik een goed gevoel. Ik dacht ‘dit wil ik ook’. Je ziet het: al op jonge leeftijd zat de zorg-drive er in.

Doorzetten

"Maar het was niet direct een gelopen race. Tijdens het sollicitatie gesprek bleek het speciaal onderwijs een moeilijk punt te zijn. Mijn gevoel was niet goed bij thuiskomst, dus de blijdschap was enorm toen het antwoord kwam: Je mag er aan beginnen!! Hiermee wil ik aangeven dat theorie niet altijd een breekpunt hoeft te zijn. Als je laat zien dat je uitstraalt het echt te willen, dan wordt de kans je zeker geboden. Dus begon ik als enige jongen in een groep van 45 leerlingen. Ik was een gedreven leerling, al moest ik er hard voor werken. Eenmaal gestart als 1e jaars in 1988, begon het zorgleven in praktijk en theorie. Ik was ook graag bij de vakantie van bewoners betrokken. Maar, zei de leidinggevende toen “let wel op je afteken punten”. Maar ze vingen me niet, daarom ging mijn POB mee in de tas op de vakantie. Jan van Boven keek daarom verrast op toen ik tijdens de bewonersvakantie bij hem diverse punten kwam laten aftekenen."

Het 'wassen' is eigenlijk maar een klein stukje. Meer en meer is het van belang dat de zorg rondom bewoners goed is georganiseerd.

Samen koers varen

"In 1990 was de diplomering een feit, ik ben toen gestart op het 'grote Elzeboom'. Ik heb vele verandering meegemaakt. De opmaat naar het huidige kleinschalig wonen gaf wel enige hobbels bij het personeel, maar we zijn er samen gekomen. Ons werk is heel divers. Het stukje 'wassen' is eigenlijk maar een klein stukje. Meer en meer is het van belang dat de zorg rondom bewoners goed is georganiseerd. Hierin speelt de ziekenverzorger (zo zie ik mezelf nog steeds) een belangrijke rol. De mooie rol die je hebt als contactverzorgende moet je daarom ook ten volle benutten. Je bent immers de spil tussen bewoner en de familie. Je draait, zeker op een kleinschalige woongroep, samen het huishouden." 

"Dat is al een hele organisatie op zich, want de leidinggevende is niet meer zo prominent in beeld. Daarom moet de ziekenverzorger samen met de collega’s zorgen voor een duidelijke koers. Hierbij is het van belang dat ieder zijn of haar inbreng kan ontplooien. Niveau verschil mag er dan zijn, maar je treedt wel als één geheel naar buiten. Leidinggevende zijn ermee gebaat dat een woongroep netjes op de kaart staat. Zij managen en geven de handvaten aan ons en aan ons is dan de uitdaging om deze passend te maken in de woongroep."

Communicatie

"Belangrijk in eigenlijk het hele proces van zorg is eigenlijk wel de communicatie! Al zijn er nog zoveel kanalen, dit kan zorgen voor verkeerde interpretaties, maar elkaar blijven opzoeken voor gesprek geeft altijd nog het fijnste gevoel. Kleinschaligheid zorgt toch al meer voor versnippering, dus het beetje contact moet je daarom optimaal benutten om een goede arbeid beleving te houden. Hiernaast is een goede hobby, van belang om na een drukke werkweek te ontladen. Zelf kan ik helemaal me helemaal leeg maken met het zijn van -hoe kan het ook anders- verzorger van de voetbal op Graauw. Het sociale aspect om samen met de club bezig te zijn, geeft mij voldoening en betrokkenheid. Bijdragen aan een goede teamgeest geeft weer energie voor de uitdagingen die op het werk liggen."