De buurvrouw: zelfredzaamheid bevorderen en eenzaamheid verminderen

28 juni 2018
Algemeen
Wonen & Zorg
Emmaus
De Lange Akkers
Antonius

We lopen een ochtend mee met de Buurvrouw van ouderenzorglocatie Antonius in Kloosterzande. Sandra Weemaes-Van Remortel begon hier samen met Tjitske Bos in deze functie. De Buurvrouw wil de zelfredzaamheid van de bewoners bevorderen, de eenzaamheid verminderen en zorgen voor tevreden bewoners. Nu blijken deze doelen zeker behaald. Bewoners waarderen de ondersteuning van de Buurvrouw enorm. Er is dan ook besloten om de functie binnen de ouderenzorglocaties in stand te houden en waar nodig verder te ontwikkelen.

Naar de broodkar en de brievenbus

Om 10 uur hebben we afgesproken. Sandra is er al en vertelt dat ze waarschijnlijk zo gebeld wordt door mevrouw Mariman waarmee ze altijd de broodkar van Antonius bezoekt. Ze heeft het nog niet gezegd of de telefoon gaat. We halen mevrouw op. Mevrouw is erg blij Sandra te zien en nadat er geïnventariseerd is hoeveel brood, beleg en fruit er nodig is, vertrekken we. Het is druk bij de broodkar en we sluiten aan in de rij. Mevrouw vertelt dat ze erg blij is met de Buurvrouwen. De verzorging heeft het immers erg druk waardoor juist die extra aandacht en tijd voor een praatje er vaak bij inschieten. Ook met de volgende bewoner, mevrouw Valkx, wordt een bezoekje aan de broodkar gebracht. En nog even langs de brievenbus om te kijken of er post is. Sandra neemt meteen de krant voor de buurman van mevrouw Valkx mee. Hij is niet zo fit de laatste dagen en al behoorlijk op leeftijd. Nadat mevrouw Valkx weer is thuisgebracht, brengt Sandra de krant even langs bij de buurman. En ze informeert meteen hoe het gaat met meneer. 

Ze zien echt onze toegevoegde waarde. De zorg geeft ons signalen als het even wat minder gaat met een bewoner of als iemand wat extra aandacht nodig heeft. En andersom informeren wij hen ook.
De Buurvrouwen

Voorzien in een behoefte

Het is inmiddels al bijna half twaalf. De tijd vliegt. Sandra: “Ik werkte hiervoor 34 jaar in de zorg met mensen met dementie. Maar dat werk werd lichamelijk te zwaar voor mij. Ik ben daarom samen met Tjitske als Buurvrouw gestart. Een nieuwe uitdaging, want we moesten we de functie echt nog vorm geven. Dat deden we in overleg met de zorg, leidinggevenden en cliëntenraad. Na twee maanden aftasten en inventariseren kwam er steeds meer zicht op wat van ons werd verwacht. Daarna kwam collega Margot erbij en was de functie echt een feit. Elke dag is één van ons aanwezig. We zijn inmiddels een bekend begrip. De cliënten reageren erg positief, net als onze collega's in de zorg. Ook familie van de cliënten is zeer positief. Ze zien echt onze toegevoegde waarde. De zorg geeft ons signalen als het even wat minder gaat met een bewoner of als iemand wat extra aandacht nodig heeft. En andersom informeren wij hen ook. We zijn inmiddels een poos verder en je ziet dat de functie nog steeds in ontwikkeling is. Maar wat ik vooral bevredigend vind, is dat wij echt in een behoefte voorzien en aan bewoners die dat nodig hebben extra ondersteuning en aandacht kunnen geven. En dat we mensen op weg kunnen helpen om dingen weer zelf te doen en op te pakken. Iets wat ze juist door jarenlang verblijf in het vroegere verzorgingshuis verleerd waren.”

Omroep Zeeland en het NOS Journaal

Inmiddels heeft ZorgSaam 17 Buurvrouwen in dienst. Op woensdag 27 juni 2018 maakte Omroep Zeeland een mooi item over De Buurvrouw. Bekijk hier het item. Ook pikte NOS Regiojournaal dit op. Op donderdag 28 juni 2018 verscheen het item deels in het nieuws: klik hier (vanaf 11:15 min).